Skip to main content

Posts

Ավելորդ քաշ, նոր ֆենթըզի վեպ, ռեժիմ

Recent posts

Երբ գրականությունը գալիս է քո ետևից

...Եվ երբ գրականությունը  իմ ետևից գա, ասա, որ ես հոգնել եմ շատ, ասա, որ ես մենակ եմ շատ, ասա, որ ես հետ եմ գնում։ Հասմիկ Սիմոնյան «Մեղուներ պահող աղջիկը»
Երբեմն դժվար է իգական սեռի գրող լինել։ Որովհետև ուզում ես՝ կերպարդ քֆուր տա։ Չհայհոյի՝ քֆուր տա։ Բայց հիշում ես, որ դեռ չես ամուսնացել․ բա որ ուզողներդ քչանան։ Բա որ քեզ ուղարկվող ծաղիկներից զրկվես։ Բա որ էլ նվերներ չտան, ամա՜ն։ Ով պիտի  ասի՝ սիրուն ես, շատ սիրուն ես, ամենասիրունն ես, առանց էդ հիշեցումների ո՞նց ապրել։ Բա տենց կեղի՞։ Չեղի։ Անգամ Սեյրան Սարոյանն է համաձայն։  Հո չես բացատրի, որ՝ գիտեք, ես, անձնապես, հայհոյել չեմ սիրում, բայց քո անձը տեքստի մեջ բացարձակ կարևոր չէ, ու եթե ինքդ քեզ կաղապարում ես ինչ-որ բան գրելիս, ուրեմն՝ լավ տեքստ չես ստանա։ Որովհետև հնարավոր չէ քո վախը կապել կերպարիդ վզին։ Քո կոմպլեքսը թողնել նախաբանիդ բկին։ Քո հոգնածությամբ փակել տասններորդ գլխի հոգածությունը։ Ինքդ քո կյանքի շուրջբոլորը կմկմում ես այնքան, մինչև որ մի օր գնում ու քեզ համար գնում  ես վաղուց աչքադրած նվերը, հետո՝ ամենասիրուն ծաղկեփունջը։ Տոպր…

Կարդալ Խակամադա, սիրել Խակամադա, լինել Խակամադա

Եթե այս անգամ ինձնից սպասում եք լուրջ, օբյեկտիվ գրախոսական, որտեղ ես պատմելու եմ գրքի դրական ու բացասական կողմերի, շարահյուսության, անցումների, պիտանելիության ու այլ բաների մասին՝ փակեք էջը։ Փակեք, գնացեք-բացեք պատուհանը, աչքերով զբոսնեք դրսերում՝ շատ ավելի օգտակար կլինի։ Այսօր գրախոսական չի լինելու։ Միայն՝ սիրո խոստովանություններ, կույր հիացմունք՝ անգամ ոչ թե գրքի, այլ մարդու՝ գիրքը գրած մարդու նկատմամբ։ Կներեք, որ կոտրում եմ ձեր գրքասեր սրտերը, բայց ի՞նչ անեմ։ Ես սիրում եմ Խակամադային ու վերջ, ու չէի կարող առիթը չօգտագործել՝ էդ սերն արտահայտելու համար՝ գրքի մասին, իբր, գրախոսական գրելով։ Բայց գուցե էս անկեղծ էմոցիաներն էլ հենց համոզե՞ն գիրքը կարդալ։ Հաստատ արժի, մեծ բան եք կորցնելու չկարդալով։
   Ես չեմ ճանաչում ուրիշ էս տեսակ կնոջ։ Տարածված կարծիք կա, չէ՞, որ մարդը կամ պիտի շատ պրակտիկ-չոր լինի, կամ՝ ավելի վերերկրային, տիեզերական էներգետիկաներում։ Խակամադան էս պնդման սխալական լինելու քայլող ապացույցն է։ Էս կինը հողի վրա բիզնես է անում, հետո՝ երեկոյան՝ մեդիտացիաներով թռնում է աստրալ՝…

Աղջիկ ջան, լա՜վ էլի. Ռեյչլ Հոլիս ու 10+10+1

Հունիսից առավոտյան ութին եմ զարթնելու։ Լսեցի՞ք դխկոցը․  ինձ ճանաչող մարդիկ էին, հենց նոր մեջքի վրա ընկան։ Իմ մտերիմները հրաշալի գիտեն՝ ինձ չի կարելի զանգել մինչև ժամը տասներկուսը։ Ավելի ճիշտ՝ իմաստ չունի․ կոմունիկացիայի բոլոր միջոցները դրած են անձայն ռեժիմի վրա։ Ամեն գիշեր հարևաններին սկոչում եմ անկողիններում, որ չշարժվեն՝ քանի դեռ քնած եմ։ Բայց հրաշք է տեղի ունեցել․ մեկ ամսից ավել է՝ տասին եմ արթնանում։ Սա այնքան անհավանական է, որ ընկերներիցս մեկը ութ օր շարունակ առավոտյան վիդեոքոլլ էր անում հետս՝ տեսնելու՝ ոնց եմ այդ սարսափելի  շուտ ժամին հագած-կապած-քսված նստած։
Սա իմ անձնական որոշումն էր, ոչ մի գիրք չի հուշել էս մասին։ Շատ պատահաբար եմ հասկացել, որ ուշ զարթնելը վատ սովորություն է։ Երբ սկսեց կյանքիս ռիթմը փոխվել, լիքը նոր հետաքրքրություններ ու պարտականություններ ավելացան՝ պարզվեց, որ ուշ զարթնելը խնդիր է դառնում, ու հետը պետք է աշխատել։ Իսկ իմացա վատ սովորության մասին ահա ինչպես․ վերցրել եմ թուղթ, գրել իմ բոլոր բացասական գծերը, սովորությունները, կախվածությունները։ Ամեն-ամեն ինչ, ամե…